برای لقمه ای نان

چه تاسف بار و خجالت آور در چشم حقیقت خاک مپاش

اینجا مجلس کشوری است که سالانه میلیاردها دلار پول منابع زیرزمینی اش بصورت علنی و غیر علنی تقسیم و یا شاید تاراج می گردد  در حالیکه باد بر روی میز این نمایندگان فرمایشی به پرچم دیگران می وزد چه تاسف بار و خجالت آور

کسانی که بقای خود را در حمایت از بحران سازهایی می دانند که تضمین کننده وجودشان هستند و براي سركوب مطالبه گران حق و عدالت و راي خود مزدور مي فرستند

و این وضعیت ایرانیان است در شهرهایشان

به کجا میشود داد برد

فریاد را کجا میشود زد؟

کاخ نشین هاکجایند تا ببیند دردورنج بچه های که باید روتله ای ازخاک بازی کنندوای برما

در انتظار چه نشسیه ای

این جا چند خوابه است

برای امرار معاش چه که نباید کرد اقازاده ها کجایند؟

او منهدس یا دکتر یا ...... فردا میتواند باشد اما از کجا؟

پس آن میلیاردها دلار چه می شوند که حال روز ایرانیان بی پناه اینگونه است؟ 

فکر میکنید زنان سرزمین ما میتوانند به این صورت در مجامع عمومی ظاهر شوند؟

نه نمیتوانند!

سهم زنان آزاده سرزمین ما ایران !!!!

ایناست

تنها برای برخورداری از ابتدایی ترین حقشان و نه چیزی بیشت

آن خرمشهر زیبا را بعد از حتی 24 سال آزادی ببینید

سوم خرداد 1384 خرمشهر

فکر میکنید این جا سومالیست نه ایران است

خرمشهر ازاد شد کی باسازی میشود؟

در حالیکه شهرهای جنگی لبنان با پول نفت در مدت تنها 3 ماه بازسازی شدند قبل از کمک های ایران بعد از کمک های ایران   ایران یکی از ثروتمند ترین کشورهای دنیاست اما ... مردمان رنج دیده اش برای نیازهای اولیه شان باید اعضای بدن خویش را بفروشند